“آثار به جا مانده از صوفی «الله‌یار بن تیمور» ـ از عارفان قرن دوازدهم هـ .ق از توابع شهر سمرقند ـ نشان می‌دهد كه بعد دینی و مذهبی وی بر دیگر جنبه‌های او برتری داشته است. اگرچه این صوفی در اواخر عمر، گرایش جدی به حوزه‌های معرفتی پیدا كرد تا جایی كه در برخی از آثار غیرمعتمد، او را به نقشبندیه منتسب می‌دارند، اما تالیف «مخزن المطیعین»، «مسلك المتقین» و «ثبات العاجزین» ـ كه هر سه در حوز? اعتقادی است- میزان توجه وی را به تعلیم اندیشه‌های دینی و مذهبی نشان می‌دهد. در «مراد العارفین» (كتاب حاضر) این چهره نمودی فراوان می‌یابد. علت تالیف این كتاب، آشتی دادن شریعت و طریقت است. او در كتاب قصد دارد تا بین تفرقه‌ای كه برخی افكندند و راه اباهه‌گری و بدعت را پیش گرفتند و آن‌چه كه اصل تصوف، شریعت و طریقت است، تفاوت قائل شود. كتاب حاضر مقدمه، تصحیح و تعلیق عباسعلی وفایی به چاپ رسیده است. برخی از عناوین كتاب عبارت است از: تسمیه و صفات صوفی؛ علوم صوفیه و حقیقت ایشان؛ شناختن حقیقت خود؛ شناختن دنیا؛ سلوك در راه طریقت؛ فهم معنی سخنان صوفیان.