این مجموعه دارای نزدیک به 50هزار امثال و حکم و کلمات قصار و ابیات متفرقه است. مطالب به ترتیب الفبا تنظیم یافته و ضرب المثل ها شرح و تفسیر شده است.

بخش بزرگ تر کتاب (97 درصد آن) عبارت از ضرب المثل های مکتوب ادیبانه، کلمات قصار و اشعاری از قدمای شاعران ایران یا شاعران فارسی زبان و تنها 3درصد آن ضرب المثل های عامیانه است.

آب آبادانی است نظیر:
و من الماء کل شی حی- ابادانی ظلم بر بادی است.
ریشه بیداد بر خاکستر است.
البغی مرتعه وخیم. البغی آخرمده القوم.
ظلم عاقبت ندارد.
من سل سیف البغی قتل به.
مکن ای برادر بیداد رای که بیداد را نیست با داد پای/ فردوسی

آنقدر شور بود که خان هم فهمید:
کنایه از نهایت خرابی کار و نابسامانی و عدم قبول عامه باشد، آنجا که افراد ناوارد هم متوجه موضوع شده باشند.
وجه انتساب به خان آنکه، خانها اغلب به تریاک و الکل مبتلا و آلوده و در نتیجه مست و خمار بودند و کمتر شوری وبی نمکی غذا و کیفیت آن را متوجه می شدند.

آنقدر نداد که کور بگه شفا :
کنایه از خست و خشکی تنگ نظری، دهنده و بخشنده است.
از کمی برای کحل بصر هم کافی و شفا دهنده نبود.