آن‌چه در نامه‌های «سر ریدر ویلیام بولارد» ـ سفیرکبیر انگلستان در ایران ـ به چشم می‌خورد، نثر موجز و درخشان نویسنده آن است. بولارد در توصیف و جان بخشیدن به شخصیت‌های جالب بی‌شمار و همین‌طور حوادث، هیچ‌گاه از به کار بردن جملات طنزآمیز غافل نبوده است.

این نامه‌ها به هیچ‌روی مکاتبات رسمی نبوده، بلکه نامه‌های مفصل خانوادگی است که او هرگاه فرصت یافته، در طول شش سال اقامتش در تهران زمان جنگ ـ در حالی که تمام وقت به عنوان رئیس هیات نمایندگی در یک مقام حساس دیپلماتیک سرگرم انجام وظایف خود بود ـ برای همسر و فرزندانش که به میهنشان بازگشته بودند، نگاشته است. این نامه‌ها حاکی از آن است که او یک ناظر زیرک صحنه سیاسی بوده است و نیز حاکی از ذهن درخشان و انصاف و دوراندیش او درباره موضوعات پیچیده روز نیز هست.

اهمیت دوران سفارت بولارد در ایران به این دلیل است که بولارد از نقش‌آفرینان اصلی ماجرای استعفای رضاشاه و اشغال ایران در جنگ جهانی دوم بوده است.