سالتيكوف سچدرين ۱۸۲۶ – ۱۸۸۹ بزرگترين هجانويس دوره اعتلاي رئاليسم در روسيه است.
كار ادبي خود را از ۱۸۴۷ آغاز كرد. در ۱۸۴۸ به سبب انتشار مقاله اي در مجله «وقايع ميهن» به وياتكا تبعيد شد و مدت هشت سال در آنجا بود. در سال ۱۸۵۵ نخستين مجموعه داستانهاي او تحت عنوان «تصويرهاي شهرستاني» در مجله «پيك روسيه» انتشار يافت.

بين سالهاي ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ كه به دعوت نكراسوف سردبير مجله «وقايع ميهن» را برعهده داشت، به اوج خلاقيت هنري خود رسيد. در داستان دلپذيرش به نام «تاريخ يك شهر» به هجو و انتقاد مأموران دولتي، مالكان و بورژوازي نوخاسته پرداخته است و شاهكار او «خاندان گالاوليف» در واقع شرح انحطاط طبقه نجبا و مالكان آن عصر روسيه است.

آرينا پتروونا كه گذشته از حركت و كردار رعاياي خود مي توانست عميق ترين افكار درونشان را بخواند ناگهان بو برد مشكلي پيدا شده است.
در حالي كه سخت به مباشر خيره شده بود گفت: «ديگر چه خبر است؟» آنتون واسيليف با زبانبازي گفت: «عرضي نداشتم.»
«دروغ نگو. هنوز هم چيزهايي هست! از چشمانت پيداست.»
ولي آنتون واسيليف نتوانست چيزي بگويد واين پا آن پا شد…..