مجموعه داستان موسیقی برای زمان جنگ اثر ربکا مکای، شرح متفاوتی از تلفات، مرگ، اندوه، درد و رنج بشر، زندگی بازماندگان و احساس گناه ناشی از جنگ جهانی دوم است.

ایدز، جنگ و تروریسم تِم چند داستان از این مجموعه را در برمی‌گیرد. با توجه به این حقیقت که در خلال جنگ جهانی دوم میلیون‌ها تن از زنان و مردان و کودکان یهودی و کمونیست‌ها و همجنسگرایان کشته شدند، می‌توان گفت بسیاری از داستان‌های کتاب موسیقی برای زمان جنگ (Music For Wartime) از جمله داستان مردی که اتفاقی یک ماهی از آسمان روی صورتش سقوط می‌کند، موزه‌ی دیرلی دپارتد و هجوم دوباره‌ی گاز به بازماندگان جنگ، پیتر تورلی و اکسپوزیسیون توصیفی از پیامدهای خودخواهی‌های آدمی و جنگ‌هایی است که به پا می‌کند. در داستان نقاشی کشتی در دل اقیانوس ویژگی‌های نارسیستیک و خطای دید و حدسیات نادرست آدمی به‌وسیله‌ی کالریج و روستی و جین موریس توصیف می‌شود. گذشته از این‌ها ربکا مکای (Rebecca Makkai) در چند داستان این مجموعه حکایات و افسانه‌های خانوادگی و سرگذشت پدربزرگ و مادربزرگ خود را شرح می‌دهد.

نوشته‌های مکای پیرامون موسیقی کاملاً آگاهانه است. برای مثال در داستان «نوازنده‌ی ویولنسل» صحنه‌ای را توصیف می‌کند که در آن چهار نوازنده مشغول تمرین یک کوارتت هستند و در این میان حادثه‌ی دلخراشی در همان خانه رخ داده است. موسیقی در طول داستان تسلی‌خاطر نوازنده‌ی دل‌شکسته می‌شود و او را به‌سوی امری ناشناخته سوق می‌دهد. در داستان دیگری از کتاب حاضر با عنوان «باخ» با زنی روبه‌رو می‌شویم که در خانه دچار وحشت و هراس حمله‌ی تروریستی به نیویورک است. موسیقیدان آرمانی این زن، اکنون در خانه‌ی اوست و با هم پیانو می‌نوازند.