نخستين رد پاي سرگذشت نامه هاي اسكندري در ايران و اسكندرنامه هاي پارسي پس از يورش پديدار شد كه جامعه ايراني دچار گسستگي با ادبيات باستاني خويش شده بود.
براي نمونه در سده ششم هجري، نگارنده گمنام مجمل التواريخ و القصص، از دفتري با نام «اخبار اسكندر» سخن مي گويد.